shtolik

Працу я страціў яшчэ напачатку красавіка (а папярэдзілі напрыканцы лютага). Цягам двух з паловай месяцаў чуў, у лепшым выпадку, ветлівыя адказы/адмовы, ды перамовы з пасярэднікамі. Ну і, як заўжды гэта бывае, цягам аднога дню, а дакладней пары гадзінаў, адразу чатыры канторы выказалі сапраўдную зацікаўленасьць, а адна прапанавала кантракт. Цяпер можна абіраць;) Падобна, што я ўсё ж застануся ў Фінляндыі, вось толькі прыйдзецца пераехаць з Ювяскюля ў Хельсінкі, што мне, насамрэч, ня надта падабаецца. Але маленькія гарады акрамя зручнасьці ў перасоўваньні па ім, маюць нязручную колькасьць працоўных месцаў...

Падчас вымушанага адпачынку пасьпеў прывезьці сюды сям’ю (пакуль да канца траўня). Рэгулярна шпацыруем па наваколіцам ды фоткаемся . А калі быў у РБ пайграліся з братамі

Цягам гэтых амаль чатырох месяцаў майго тут жыцьця, першым і дасюль галоўным расчараваньнем ад працы і фінляндыі было тое, што я спазьніўся са сваім прыездам на адзін дзень і не патрапіў на фінскую карпаратыўную вечарыну.
У гэтым не было б нічога страшнага - на карпаратывах з півам, ежай, музыкай стрыптызам і г.д. я ўжо ня раз быў, але ж тут было іначай.
Піва з закускай, канешне, таксама было ў неабмежаваных колькасьцях (я нават пабачыў некалькі застаўшыхся скрыняў). Але ж гэта быў яшчэ і дзень расчыненых дзьвярэй, калі кожны мог хадзіць па ўсім габінетам на ўсіх акупаваных канторай чатырох (з 15) паверхах і вольна цікавіцца, хто чым займаецца. Для першага працоўнага дня проста выдатна было б. А як высьветлілася пасьля падпісаньня розных паперак і атрыманьня ключа, гэта быў лепшы шанец спаталіць сваю цікаўнасьць, бо на іншыя паверхі я доступа зараз ня маю.
Таксама жадаючыя маглі наведаць саўну на апошнім паверсе(з відам на горад ці не - ня ведаю пакуль).
Ну і самае галоўнае для мяне, як для ўсё яшчэ не нагуляўшагася ў цацкі: было ўсталявана некалькі вялізных экранаў, да якіх былі падключаныя плэйстэйшаны, іксбоксы і нінтэнды з Wii (калі хто не ведае - wii-"джойстык" адчувае свае перамяшчэньне ў 3d і, адпаведна, рухі рукі гульца, а таму можа сымуліяваць ракетку, біту і іншы спартовы інвентар), гітарамі ды рулямі. І народ актыўна гэйміўся ў боўлінгі, тэнісы, guitar hero і іншыя спартовыя і ня толькі гульні.
З таго часу я знайшоў, з кім гуляць у звычайны футбол і баскетбол, а хутка будзе і summer party недзе на ўлоньні прыроды (а адпаведна без гульнявых прыставак, хаця, спадзяюся, усё ж хоць зь нейкім спортам), але расповеды пра тую вечарыну і мой адзін дзень спазьненьня на яе дасюль турбуюць;)

Сказалі Насьце, што хутчэй за ўсё ў нас будзе Сонечка. Ну і файна;) Будзе каму Вадзіка й Ваньку (яе дзядзькі, хто яшчэ ня ведае) выхоўваць;)

Яны дарэчы растуць, я на іх рэгулярна трэніўся да ад'езду, няблага атрымлівалася і йграцца, і засынаць.

Альбом з фоткамі ніжэй.
Warning! фоткі аматарскія! частка з тэлефонаў %)

braty

P.S. Увага, ёсьць магчымасьць дапамагчы дзеткам!

Заўтра жонка ідзе на УГД(узи). Тады й даведаюся, будзе ў нас Сонечка ці Алесік...
а я блін тут

Набыў тут на распродажы апазыцыйны камплект, які б без увагі imho не пакінуў ніводны змагар, а тут ляжыць нікому не патрэбны...



Цяпер не пераблытаеш з якога я боку барыкад%)

P.S. Можа яшчэ схадзіць купіць? Каб прапанаваць у якасьці прыза ў якім-небудзь змагарскім конкурсе%) Праўда, памеры малыя здаецца толькі засталіся. І прывязу невядома калі.
Upd: Падумалася: Калі вернецца Зянон!, гэтаму здымку будзе самае месца ў by_trash, бо рэчамі ў такіх колерах будуць заваленыя ўсе крамы...

Эх, як навучыцца ня есьці як не ў сябе, калі колькасьць ежы неабмежаваная, талеркі вялікія, а прыходзіш галодным...

Бабуля, канешне, была б задаволена, і хутчэй за ўсё гэта яе гены і расповяды пра галоднае дзяцінства прымушаюць з'ядаць усё, што набраў. Але ж як цяжка пасьля гэтага працаваць%)

У любога перабежчыка "эмігранта" ўражаньні самыя моцныя адразу пасьля пераезду. Да таго ж шмат пытаньняў "ну як"-"ну што" прымушаюць гэтыя ўражаньні пераводзіць у словы. Таму пад катам ( шмат літар пра фінляндыю і маю туды дарогу )

У адрозьненьні ад мінулага разу ўсё ж атрымаў фінска-шэнгенскую візу. Такім чынам у нядзелю 03.02.08 лячу ў Хельсінкі. Адразу па прылёце еду аўтобусам у Jyväskylä, дзе й буду працаваць бліжэйшыя 3 ці 6 месяцаў.
Праўда замест абяцаных 10 дзён вырабленьне візы заняло 25. Здаецца таму, што я, падобна, быў першым беларусам, якому яе рабілі ў маскоўскай фінскай амбасадзе(да пашырэньня шэнгену яе рабілі ў вільне). Ну і, як мне казалі, яны дасылаюць запыты ў краіны шэнгену (чамусьці толькі ў 9?) і ў чэхаў даць адказ заняло надта шмат часу, хаця я там ніколі й ня быў (па чуткам яны трымаюць усіх беларусаў за тэрарыстаў пасьля спайманага кагадзе тэрарыста-беларуса).

З.Ы. У сувязі з вандроўкай і чаканымі матэрыльнымі ўзнагародамі далучыўся да суполак finland_by і money_by адпаведна. Цікаўныя таксама welcome.

Вось і давяла мяне лянота ды траўля расповеды паважаных людзей да спробы выкарыстаньня інтэрнэт банкінгу. Спачатку даведаўся, што тэхнабанк хоча за карыстаньне гэтым сэрвісам 20 даляраў штомесяц пасьля чаго яны, вядома ж, страцілі кліента на гэтую паслугу. Расейскі ж банк "Мінск Масква" больш сьціплы і за той жа самы інтэрнэтбанк хоча толькі 9000 Br на год.
Пасьля досыць лёгкіх і добра растлумачаных крокаў стварыў аккаўнт ды аплаціў за гарадскі тэлефон, электрычнасьць, космасТБ ды мабільны. А вось з аплатай кватэры - не атрымалася, думаю з-за таго, што яе нам абслугоўвае кааператыў, а не ЖКХ. З вадой яшчэ цікавей - маладэчненскі вадаканал там прысутнічае, а менскага няма...
Карацей спачатку думаў ну ўсё "чэргі бай-бай", але ж рана цешыўся...

Хто-небудзь бірушы набываў? Дзе іх прадаюць? У аптэках? шоп.бай яшчэ гэту нішу не заняў%)

Сам ня веру, але ў мяне цяпер ёсьць браты. На 27-м гаду жыцьця адразу два дадалося%)

Хоць візу й не атрымаў, але працу ўсё роўна зьмяню. Перабіраюся з старой стабільнай сацыяльна-арыентаванай канторы ў малады "буйнарастушчы" калектыўчык (пераважна складзены са зьбегшых ад той стабільнасьці).
Праўда да серады я беспрацоўны, а афіцыйна й таго долей - пакуль не зарэгіструюся ІПшнікам, што дазволіць атрымліваць заробак афіцыйна за кошт дадатковага папяровага гемарою.

Пачытаў пра свае былыя ўражаньні ад зьмены працы й ніжэйшая выцемка, выглядае, зусім ня страціла актуальнасьці:

Карацей працу трэба перыядычна зьмяняць. каб адчуць, колькі ты часу сзмарнаваў і які ж ты вумны, што своечасна зсыходзіш%) Спадзяюся, што праз два месяцы тэставага тэрміну ў мяне ня зьявіцца жаданьня вярнуцца ў старое балота...

І нават адлегласьць новага офісу ад дому ўсяго ў 2 разы болей у параўнаньні з папярэдняй зьменай працы.

да офіса 1 км - 10 хвілін пешкі ісьці (вось толькі шкада, што гэта толькі на месяц - потым у цэнтар прыйдзецца езьдзіць)

Вось толькі справа ў тым, што ў тым [матчыным] доме я ўжо не жыву%( Затое праблемаў з абедам ня будзе. Для таго ж, каб скараціць шлях на абед і спраўдзіць даўнюю мару канчаткова вырашыў набыць ровар. Цяпер сяджу чытаю-выбіраю.

Ніякія тэлефанаваньні й даведкі візу атрымаць не дапамаглі. Так што фінляндыю я пакуль не пабачу. Затое паеду на выходных на поўдзень - у Гомель. У Сожы пакупаюся ды адпачну ад штотыднеканцовага;) будаўніцтва на лецішчы. Еду на машыне ў суботу з раніцы, магу нават падкінуць каго-небудзь.
Думаў па дарозе заехаць паглядзець якія краявіды ды руіны. Але наведаўшы глёбус беларусі нічога асабістагалівага (з рэйтынгам "Абавязкова паглядзець") ў паўднёва-усходнім накірунку, акрамя самога Гомелю, не знайшоў. А ў аб'ектаў з рэйтынгам "варта зірнуць" я паглядзеў здымкі на сайце і, здаецца, гэтага хопіць;(
Вось праўда не знайшоў я а ні беларускамоўнага варыянту "глёбуса", а ні ангельскамоўнага. Даслаў аўтару прапанову пасадзейнічаць.

найважнейшым падарункам сёньня можа апынуцца станоўчы адказ візавага пытаньня, але з задавальненьнем прыйму й звычайныя віншаваньні з ДН%)

Спадар pryvid закрануў тэму , якая мяне таксама перыядычна чапляе.
Пачуеш краем вуха нейкую знаёмую мэлёдыю й розум захлынаюць успаміны...
Карацей далучаюся: "распавядзі пра свае пяць асацыяцый ад музыкі й будзе цябе шчасьце"%)

1. RHCP Californication - ЗША лета 2000-га - кухня ў дзіцячым лягеры, дішўвошінмэшін, мопінг, розная ежа ды іншыя ўспаміны капіталізму з надзіва чалавечым тварам.
2. Linking Park - ЗША 2001, тая ж кухня, але іншая музыка на ёй, трохі іншыя людзі ды развагі застацца ці не...
3. Queen Greatest Hits vol.II- першы касетны магнітафон на кухні старой кватэры...
4. Jamiriquai - адразу за стырно хочацца - калісьці ў NFS Hot pursuit ганяў пад іх.
5. Ну і зь нядаўняга - магутны божа - першая раніца ў ачапленьні намётаў на плошчы...

амаль тры месяцы гультайства зьмянілася неабходнасьцю выканаць адразу два праекты з жорсткім дэдлайнам...

трэба ж так. акуляры нашу 24-7 (- сон і чытво газет), але ж пайшоў сёньня абедаць, па дарозе як заўсёды чытаю газэту, акуляры зьняў і ў кішэню. прыйшоў есьці па карманам туды-сюды - няма... на адваротным шляху не знайшоў. запасныя канешне ёсьць, але ж шкада... добрыя акуляры былі..

як кажуць RIP - на чыімсьці іншым носе...

З.Ы. у сваю лепшую гадзіну акуляры выглядалі прыкладна так

думалі, што завялі сабе котку, атрымалася, што ў яе й сабачыя звычкі прысутнічаюць, ва ўсялякім разе каманду "апорт" яна выконвае з агромністым задавальненьнем.
праўда функцыю палкі пакуль выконвае цукерачная абгортка.

на здымке базя нясе здабычу да нас, каб кінулі ў чаговы раз.

пераход у іншую стадыю адбыўся - 17 лістапада для мяне ўжо ня дзень салідарнасьці студэнтаў, а дзень народзінаў жончынай маці - то бок цёшчы

заплаціў камунальныя плацяжы на пошце.
падобна, што нарэшце недзе запрацаваў "прынцып адзінага вакна", за кватэру, воду, газ, электрычнасьць, тэлефоны заплаціў за пяць хвілін у адным вакне, праўда за космасТБ у суседнім.

наступны крок - за ўсё гэта плаціць у інтэрнэце. можа й дажыву тут да такога%)